Χριστουγεννιάτικα στολίδια!

Χριστουγεννιάτικα στολίδια από παιδιά για παιδιά!

Τα Χριστούγεννα ως γνωστόν είναι η γιορτή των παιδιών. Ωστόσο, ούτε ως παιδί αλλά ούτε και ως ενήλικας με συγκινούσε ιδιαίτερα η διαδικασία του στολισμού του σπιτιού και των κατασκευών. Μέχρι που ήρθε η Νίκη στη ζωή μου!

Την αρχή την κάναμε πέρυσι που η Νίκη ήταν 16 μηνών και ήθελα να την εισάγω σε δραστηριότητες που θα τη βοηθήσουν στην ανάπτυξή της και θα σχετίζονται με τα Χριστούγεννα. Από τότε της άρεσε πάρα πολύ να συμμετέχει στη διαδικασία του μαγειρέματος και της παρασκευής ζυμών. Της άρεσε και της αρέσει πολύ να ζυμώνει, να πλάθει, να κόβει και να μυρίζει τις ζύμες.

Για το λόγο αυτό, σκέφτηκα ότι θα ήταν πολύ ωραία ιδέα να φτιάξουμε στολίδια από ζύμη. Αποφάσισα ότι για την ηλικία της, η καλύτερη επιλογή ήταν η αλατοζύμη, την οποία βρήκα εδώ.

Η όλη διαδικασία της άρεσε πολύ και το αποτέλεσμα μας ικανοποίησε και τις δυο!

Τα δικά μας στολίδια όμως λόγω την μικρής ηλικίας της Νίκης και επειδή φοβόμουν μην τα βάλει στο στόμα τα έβαψα με χρώματα ζαχαροπλαστικής, χωρίζοντας τη ζύμη σε 3-4 κομμάτια και ενσωματώνοντας το χρώμα ζυμώνοντας τη ζύμη με μερικές σταγόνες από το κάθε χρώμα.

Επειδή όμως η αλατοζύμη απορροφά πάρα πολύ εύκολα την υγρασία του περιβάλλοντος και μαλακώνει, πέρασα τα στολίδια με διάφανο βερνίκι νυχιών για να γίνουν πιο ανθεκτικά.

Φέτος που η Νίκη είναι 32 μηνών, φτιάξαμε περισσότερες κατασκευές. Δε θα μπορούσαν όμως να λείπουν και τα στολίδια από ζύμη.

Αυτή τη φορά φτιάξαμε ζύμη από σόδα και κορν φλάουρ τα οποία μοιάζουν σαν από πορσελάνη και δεν απορροφούν καθόλου υγρασία αφού στεγνώσουν χωρίς να ψηθούν.

Τη συνταγή για αυτά τα στολίδια τη βρήκα εδώ

Αυτή τη φορά, έφτιαξα διπλή δόση και χρησιμοποίησα και χρώμα ζαχαροπλαστικής αλλά άφησα τα περισσότερα λευκά τα οποία βάψαμε με τέμπερες για να κάνουμε τη διαδικασία ακόμα πιο διασκεδαστική.

Οι χριστουγεννιάτικες δημιουργίες μας δεν περιορίστηκαν εδώ. Φτιάξαμε τρεις υπέροχους χιονάνθρωπους με παλιές αθλητικές κάλτσες τις οποίες γεμίσαμε με ρύζι.

Τη διαδικασία μπορείτε να τη βρείτε εδώ.

Η διαδικασία αυτή ήταν πολύ διασκεδαστική για τη Νίκη, γιατί προσπαθούσε να γεμίσει με ρύζι τις κάλτσες και να συγχρονίσει με τέτοιο τρόπο τις κινήσεις της ώστε να μην πέσει το ρύζι κάτω.

Ακόμα πιο χαρούμενη την έκανε το γεγονός ότι συμμετείχε σε μια διαδικασία της οποίας δεν ήξερε το αποτέλεσμα από την αρχή, αλλά προέκυψε μια φιγούρα που της αρέσει πολύ. Φτιάξαμε συνολικά τρεις γιατί μας τελείωσε το ρύζι.

Η ίδια είχε την ιδέα να γεμίσουμε τις κάλτσες με φασόλια αλλά δε συνεχίσαμε γιατί το αποτέλεσμα δεν της άρεσε.

Τέλος, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω την τσόχα που μου έμεινε από το δεντράκι που της έφτιαξα και να ράψω κι άλλα στολιδάκια για το δέντρο αλλά και για να φτιάξω γούρια που θα χαρίσω στους φίλους μας.

Χρησιμοποίησα φύλλα τσόχας, τα οποία έραψα με κλωστή, τα γέμισα με βαμβάκι και στην κορυφή τους σχημάτισα θηλιές με διάφορες κορδέλες. Τα περισσότερα τα στόλισα με κουμπιά και κουδουνάκια.

Εφόσον η Νίκη έδειξε ενδιαφέρον και για αυτή την δραστηριότητα, την οποία ομολογώ ότι δεν είχα σχεδιάσει να κάνουμε μαζί, την άφησα να γεμίσει τα στολίδια με βαμβάκι και να τα διακοσμήσει με κουμπιά τα οποία κόλλησε με το πιστόλι σιλικόνης.

Το αποτέλεσμα άρεσε τόσο σε εμάς όσο και σε κάποιους φίλους που μέχρι στιγμής τα έχουμε χαρίσει!